Verdwaald

Bloedrode zeeën
Pikzwarte straten
Eenzaam lopend door de nacht

Het gat groeit groter en groter
en er omheen lopen kan niet meer

Ik val
Ik val
tot ik niet meer vallen kan

Uren
Dagen
Jaren

Waar ben ik
Wie ben ik
Duizelig van het tollen

Ik weet het niet meer

De blauwe luchten
Het voorjaarsbriesje
en de zon die zachtjes
op mijn blote huid schijnt.

Weg.
Komt nooit meer terug.


De blauwe luchten
Het voorjaarsbriesje
en de zon die zachtjes
op mijn blote huid schijnt
hebben plaatsgemaakt
voor bloedrode zeeën
en eenzame zwarte nachten.

Ik dacht dat ik de weg gevonden had
maar ik ben zo vreselijk verdwaald.